Soms denk je dat je gewoon rustig je dag doorkomt, maar dan duikt er ineens een handhaver op die jouw pad kruist. Dit keer zijn het niet de gebruikelijke controleurs, maar een team dat strategisch postvat bij een kantoor. Ze wachten niet toevallig, ze jagen op fietsers die een misstap begaan door even snel de stoep te nemen.
Het tafereel voelt bijna als een list. Terwijl fietsers nietsvermoedend voorbijrijden, sprinten de handhavers het fietspad op. Maar het kwaad is dan al geschied, het notitieblokje klapt open en de bon wordt geschreven. Geen waarschuwing, geen genade. Voor fietsers betekent dit direct een financiële tegenvaller van 50 euro, terwijl snorfietsers en brommerrijders maar liefst 90 euro moeten aftikken.
Begrijp ons niet verkeerd, verkeersregels zijn er met een reden. De stoep is geen plek voor rijdend verkeer, en voetgangers moeten zich veilig kunnen bewegen. Maar de manier waarop deze boetes worden uitgedeeld, roept vragen op. Wanneer handhavers zich verschuilen om vervolgens zonder pardon tickets uit te delen, voelt dat minder als rechtvaardigheid en meer als een valstrik.
Er zijn al waarschuwingsborden geplaatst. Dit betekent dat fietsers en scooterrijders niet zonder kennis van de regels hun fout maken. In veel gevallen gaat het om een korte overstap van een paar meter, niet om moedwillig gevaarlijk gedrag. Dat maakt de harde aanpak onbegrijpelijk. Waarom niet eerst waarschuwen in plaats van direct beboeten?