Afgelopen zomer voelde als zo’n periode die je nog lang bijblijft. Niet omdat alles perfect was, maar omdat het leven weer volop werd geleefd. De agenda’s liepen vol, de terrassen zaten overvol en de feestjes schoten als paddenstoelen uit de grond. Na een tijd waarin alles wat ingetogen was, leek het alsof iedereen tegelijk besloot: dit is ons moment. En dat zag je overal terug, vooral op de festivals en feestavonden waar muziek en energie samenkwamen.
Wat meteen opviel, was de mix van mensen. Jong, iets ouder, ervaren feestgangers en mensen die het juist weer opnieuw ontdekten. Vooral die laatste groep bracht een bijzondere sfeer met zich mee. Doorgewinterde moeders, vrouwen die hun leven aardig op orde hebben, maar die ook precies weten hoe je loslaat. Geen onzekerheid, geen bewijsdrang, gewoon genieten. Ze weten wat ze willen, kennen hun grenzen en voelen feilloos aan wanneer het tijd is om even alles te laten varen.
Op een zwoele zomeravond, ergens op een technofeestje waar de bassen diep door de grond dreunden, kwam alles samen. De zon was net onder, de lucht nog warm en de muziek bouwde langzaam op. Dit was zo’n moment waarop je om je heen kijkt en denkt: ja, dit is precies waarom we dit doen. Geen telefoons in de lucht, geen haast, alleen mensen die volledig in het moment zaten.
Op een gegeven moment haalde ze een dienblad tevoorschijn met een speciaal drankje. Geen standaard festivalbeker, maar iets dat duidelijk met aandacht was uitgekozen. Ze deelde het uit aan de mensen om haar heen, gewoon omdat het kon. Geen bijbedoeling, geen verwachting, alleen het plezier van samen genieten. Het werkte aanstekelijk. Mensen lachten, proostten met elkaar en even leek iedereen onderdeel van hetzelfde kleine moment.