Soms heb je van die dagen waarop alles tegen lijkt te zitten. Werk dat uitloopt, afspraken die zich opstapelen en aan het einde van de dag is je energie gewoon op. Op zulke momenten is koken vaak het laatste waar je zin in hebt. Zeker als je met een vriendin bent, wil je gewoon ontspannen, lachen en even nergens aan denken. En laten we eerlijk zijn: dan is een snelle stop bij de McDonald’s vaak de perfecte oplossing. Geen gedoe, geen afwas en binnen een paar minuten staat er iets warms voor je neus.
Het heeft ook iets vertrouwds. Je weet precies wat je krijgt, de smaken zijn herkenbaar en het voelt een beetje als een mini-uitje. Even weg uit de dagelijkse routine, gewoon samen ergens zitten en genieten van simpel comfortfood. Het zijn juist die kleine momenten die een lange dag kunnen redden.
Toch zit er ook een minder spannend stukje aan zo’n bezoek. Het moment van bestellen bijvoorbeeld. Je staat in de rij, kijkt naar het scherm en wacht tot je aan de beurt bent. Vervolgens zeg je precies wat je eigenlijk altijd zegt. “Een Big Mac menu met cola.” Of “Doe maar een McChicken menu met een milkshake.” Het is voorspelbaar en eerlijk is eerlijk: een beetje saai.
Daarna begint het wachten. Je krijgt je bonnetje, schuift een stukje op en kijkt hoe anderen hun bestelling ophalen. Soms gaat het snel, maar soms lijkt het eindeloos te duren. Je blik dwaalt af, je kijkt om je heen en voor je het weet zit je een beetje voor je uit te staren. Niet echt het hoogtepunt van de avond.