In een levendige Colombiaanse stad opende een kleine wafeltent die al snel de aandacht trok van het hele land. Niet vanwege een spectaculaire menukaart of een prijswinnende chef, maar door de bijzondere manier waarop de medewerkers hun product presenteerden. Het team bestond grotendeels uit jonge, energieke mannen die hun werk deden met een opvallende dosis flair, humor en showelementen.
Toch was het niet voor iedereen een onschuldig stukje plezier. Sommige buurtbewoners en voorbijgangers vonden de presentatie van het personeel te uitgesproken en te ver verwijderd van wat zij passend vonden voor een horecagelegenheid. Waar de ene groep het zag als een creatieve manier om klanten te vermaken, vond de andere groep dat het te veel afweek van de gebruikelijke horeca-ervaring.
Daarnaast waren er ook video’s waarin enkele bezoekers, meegesleept door de uitbundige sfeer, zelf opvallend meespeelden met het entertainment. Dit zorgde voor extra discussie, omdat sommigen vonden dat het imago van de stad hierdoor op het verkeerde been werd gezet.
Binnen enkele weken was de wafeltent een gespreksonderwerp op straat, in de lokale media en op online platforms. Hashtags over de zaak gingen viraal, memes werden gedeeld en zelfs nieuwsprogramma’s besteedden aandacht aan de hype. Voorstanders prezen het als een frisse en vrolijke toevoeging aan de stad, tegenstanders benadrukten dat het concept te ver ging en niet meer om het product zelf draaide.